هوای خنک، برگ‌های زرد روی زمین، کوتاه شدن روز و طولانی شدن شب، اینها داده‌هایی است که ما در این روزها، روزهای آخر شهریور درک می‌کنیم. یعنی دانایی (آگاهی) پیدا می‌کنیم که هوا خنک‌، برگ‌ها زرد و روز و شب دستخوش تغییر شده است. حالا از این دانایی به کجا می‌رسیم؟ به پاییز.

این رسیدن به پاییز را خِرد در ما ایجاد می‌کند. خرد چون رشته تسبیحی است که دانه‌های منفصل دانایی را به هم می‌پیوندد و ما را به نتیجه و انجامی می‌رساند.

ای بسا جهان پر است از دانایانی بی خرد که ما آنها را زعیم و فقیه و حکیم و عالم و کامل می‌دانیم. اما در حقیقت و بی داشتن ریسمان محکم خردورزی، جز مرغانی مقلد نیستند که تنها حجم عظیمی از دانایی دارند اما بی نتیجه و نابخردانه.